Czynnikami sprzyjającymi takiej kontuzji mogą być: brak rozgrzewki przed treningiem używanie bez odpowiednio długiej adaptacji ścięgien oraz przyczepów do zwiększonego wysiłku. Do przerwania ścięgna dochodzi z reguły w jego części ścięgnistej i ścięgnisto-mięśniowej.

Charakterystycznym objawem jest ból ramienia połączony z jednoczesnym uczuciem "rozdzierania". Przy próbie napięcia mięśnia dwugłowego stwierdzamy zmianę jego zarysu,a siła mięśnia jest nieco osłabiona.

Stwierdzenie całkowitego uszkodzenia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, ze względu na utratę około 20% siły podczas zginania w stawie łokciowym oraz około 17% podczas odwodzenia w stawie ramiennym wymaga leczenia operacyjnego. Ważnym argumentem przemawiającym za tym są również względy kosmetyczne (deformacja ramienia). Leczenie operacyjne polega na wszczepieniu kikuta ścięgna w trzon kości ramiennej, po którym następuje około 4-tygodniowe unieruchomienie oraz rehabilitacja. Przy zaniechaniu operacji dochodzi do przyrośnięcia ścięgna głowy długiej do krótkiej i mechanicznego współdziałania obu brzuśców mięśnia.

Stwierdzenie całkowitego uszkodzenia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, ze względu na utratę około 20% siły podczas zginania w stawie łokciowym oraz około 17% podczas odwodzenia w stawie ramiennym wymaga leczenia operacyjnego.